Bewijsbrug
Als Jezus structureel eerst op Israël gericht bleef, waar kreeg Paulus dan gezag om het universele niet-Joodse systeem van het christendom te bouwen?
De opname van niet-Joden is niet het probleem; de bevoegdheid om Christusgeloof tot universele verbondspoort te maken is de te bewijzen claim.
Wat dit artikel heeft vastgesteld
De Hebreeuwse Bijbel heeft al plaats voor de volken en Jezus’ evangelische missie begint uitdrukkelijk bij Israël. De vraag is daarom of Paulus bevoegd was Christusgeloof tot nieuwe universele verbondspoort te maken.
- Universele zorg voor niet-Joden is Bijbels. Wat moet worden bewezen, is Paulus’ bevoegdheid om hun redding en verbondsdeelname via een Christusgericht stelsel te definiëren in plaats van via bestaande Tora- en profetencategorieën.
- Open vraag: wat blijft over wanneer dezelfde bron-eerst regels worden toegepast op plaatsen waar theologie beleid wordt en van Tora-categorieën afwijkt?
De vraag die nog openstaat
Blijft de bredere claim standhouden wanneer plaatsen waar theologie beleid wordt en afwijkingen van Tora-categorieën worden gerechtvaardigd met dezelfde bron-eerst methode wordt onderzocht?
Waarom dit boek de volgende stap is
Dit boek breidt precies deze lokale vraag uit naar plaatsen waar theologie beleid wordt en afwijkingen van Tora-categorieën worden gerechtvaardigd, zonder de bewijslast of de eerdere Tora-categorieën te veranderen.
Lees THE BOOK OF ACTS VS. THE HEBREW BIBLE voor de volledige boekanalyse van plaatsen waar theologie beleid wordt en afwijkingen van Tora-categorieën worden gerechtvaardigd.