Bewijsbrug
Wat stelt het leidende Tanachbewijs vast over Johannes 17:3, de Vader als ‘de enige ware God’, in een trinitaire lezing?
De grammaticale onderscheiding in het vers moet worden erkend voordat een latere persoon-wezenverklaring wordt toegevoegd.
Wat dit artikel heeft vastgesteld
Johannes 17:3 identificeert de Vader grammaticaal als ‘de enige ware God’ en Jezus als degene die door Hem gezonden is. Klassieke trinitaire theologie heeft via onderscheid tussen persoon en wezen een antwoord, maar dat onderscheid staat niet in het vers zelf.
- Vastgesteld: Johannes 17:3 spreekt de Vader aan als ‘de enige ware God’.
- Vastgesteld: dezelfde zin onderscheidt Jezus als de Messias die door die God gezonden is.
- Verenigbaar met Tora’s categorie van menselijke vertegenwoordiging: een door God gezonden gezalfde.
- Mogelijk binnen latere trinitaire theologie: de bewoording uitleggen door onderscheid tussen goddelijke personen en één gedeeld wezen.
- Niet onderbouwd door dit vers zelf: dat Jezus zich hier uitdrukkelijk als gelijkwaardige deelnemer aan ‘de enige ware God’ identificeert.
De vraag die nog openstaat
Blijft de bredere claim standhouden wanneer de Drie-eenheid tegenover Sinai en goddelijke eenheid met dezelfde bron-eerst methode wordt onderzocht?
Waarom dit boek de volgende stap is
Dit boek breidt de lokale vraag uit naar de Drie-eenheid tegenover Sinai en goddelijke eenheid zonder de bewijslast te verlagen.
Lees The Trinity vs Absolute Unity: Sinai, Divine Simplicity, and the Limits of Relational Godhood voor de volledige boekanalyse van de Drie-eenheid tegenover Sinai en goddelijke eenheid.