Bewijsbrug
Marcus 10:18, ‘niemand is goed behalve God’: wat kan en kan niet worden afgeleid?
De uitspraak alleen beslist Jezus’ ontologie niet en moet in het gesprek over geboden en discipelschap worden gelezen.
Wat dit artikel heeft vastgesteld
Marcus 10:18 kan worden gelezen als Jezus die vleierij naar God ombuigt, of door christenen als retorische uitdaging om zijn identiteit te herkennen. De zin alleen beslist Jezus’ ontologie niet. Zijn leerstellige gewicht wordt in beide richtingen vaak overdreven.
- Vastgesteld: Jezus zegt dat niemand goed is behalve God alleen.
- Vastgesteld: het onmiddellijke gesprek betreft eeuwig leven, geboden en discipelschap.
- Mogelijke christelijke gevolgtrekking: Jezus spoort de man aan de goddelijke implicatie te herkennen van hem goed noemen.
- Mogelijke niet-trinitaire gevolgtrekking: Jezus richt ultieme goedheid op God en onderscheidt zichzelf van God.
- Niet onderbouwd: dat de zin alleen hetzij goddelijke ontologie, hetzij de onmogelijkheid daarvan bewijst.
De vraag die nog openstaat
Blijft de bredere claim standhouden wanneer de Drie-eenheid tegenover Sinai en goddelijke eenheid met dezelfde bron-eerst methode wordt onderzocht?
Waarom dit boek de volgende stap is
Dit boek breidt de lokale vraag uit naar de Drie-eenheid tegenover Sinai en goddelijke eenheid zonder de bewijslast te verlagen.
Lees The Trinity vs Absolute Unity: Sinai, Divine Simplicity, and the Limits of Relational Godhood voor de volledige boekanalyse van de Drie-eenheid tegenover Sinai en goddelijke eenheid.